Laatste foto's in Flevoland
Restaurant: Thais Restaurant en Afhaalservice Yim Siam
Restaurant: Snackbar Flevo
Restaurant: Snackbar Flevo
Restaurant: Snackbar Flevo
Restaurant: Snackbar Flevo
Restaurant: Snackbar Flevo
Restaurant: Snackbar Flevo
Restaurant: Restaurant Tang-Dynastie
Restaurant: Restaurant Tang-Dynastie
Restaurant: Restaurant Tang-Dynastie
Laatste recensies binnen Flevoland
Gesponsorde links
Laatste discussies binnen Flevoland
  • R.Donker plaatst voor Restaurant Robby's Rotisnack uit Almere het volgende bericht:
    Aan Robby heb ik mijn leven te danken Ruud Donker Trouw Archief Een bouwkeet met lauwe koffie Hans Marijnissen − 12/02/02, 00:00 Bouwen, bouwen, bouwen is nog steeds het motto van de snelstgroeiende stad van Nederland. Maar langzamerhand wordt in Almere duidelijk dat een stad geen optelsom is van bouwprojecten. Steeds meer mensen verdwalen in het concept van de tekentafel. Hans Marijnissen bezoekt hen in Almere Onder, iedere dinsdag in de Verdieping. Deel 2: Een betaalbare woning? Over vijfenhalf jaar. . . Robbie, van Robbies Roti op het busplein van Almere, was eigenlijk de enige die doorhad wat er met Rudie Donker aan de hand was. Rudie stond op straat, letterlijk. De woningbouwvereniging had hem wegens huurachterstand zijn flatje uitgezet, en van bijzondere bijstand alleen kun je niet leven.. De nachten kwam Rudie wel door. Hij sliep in de houten bouwketen van de BAM of HBG. Soms stond daar nog een thermoskan met lauwe koffie, of hadden de bouwvakkers de door hun vrouw gemaakte boterhammen met ham ingeruild voor een warme snack. Die nachten waren het probleem niet. Maar wat moest hij overdag? Je kunt niet de hele dag in een koffietent gaan zitten. Niet te betalen. Robbie zag dat. Hij gaf Rudie het broodje warm vlees dat hij voor zijn dakloosheid dagelijks bestelde voortaan gratis, en stopte hem daarnaast nog wat geld toe. ,,Rudie, ik gelf in je!'', zei hij dan, waarop hij de dag weer aankon.. Rudie (47) heeft anderhalf jaar later nog steeds geen woning, maar wel een dak boven zijn hoofd. Hij verblijft in sociaal pension Arcuris in Almere Buiten, tijdelijk wat hem betreft. Achter een enorm brilmontuur liggen diepverontwaardigde ogen. Rudie lijkt de wereld niet te begrijpen. Hij heeft het over ambtenaren die hem tegenwerken, rechters die hem niet geloven en advocaten die hem belazeren. Er wordt in Arcuris goed voor hem gezorgd, hij is de eerste die dat toegeeft, maar eigenlijk hoort hij er niet thuis, vindt Rudie.. Arcuris is een opvang voor mensen met een alcoholprobleem of een psychiatrische achtergrond die niet in staat zijn maatschappelijk te functioneren. Maar Rudie vindt dat hij dat wl kan, er zijn alleen geen woningen. De hulpverleners denken daar iets ander over. Rudie is in hun ogen een 'zorgwekkende zorgmijder', iemand die dnkt dat hij het leven aankan, maar financieel en sociaal een spoor van vernielingen trekt.. Arcuris heeft plaats voor 21 mensen, die soms met zijn drien op een kamer moeten slapen. Dat is verre van ideaal, zegt Liesbeth Proost, die clusterhoofd van Arcuris is. ,,Deze mensen bij elkaar stoppen is vragen om problemen. Ze meten zich af en toe kunnen terugtrekken.'' Maar ja, het aanbod is zo groot dat de bedden gevuld zijn, en soms moet er een extra bed worden bijgezet.. Onder de veilige stolp van Arcuris proberen de medewerkers de clinten te stabiliseren. Ze krijgen structuur en regelmaat, hun medicatie wordt bekeken, hun verslaving onder de loep genomen, en vervolgens hun mogelijkheden. Sommigen hebben het vermogen naar een begeleid wonenproject door te stromen, anderen zullen langer in Arcuris moeten blijven. En die mogelijkheid is er ook, het verblijf kent geen limiet. Maar misschien kunnen ze vanuit het pension wl wat vrijwilligerswerk doen.. Zeventig procent van de clinten klopt zelf aan bij het pension dat, samengesteld uit een aantal woningen, middenin de Bouwmeesterbuurt is gevestigd. Bij de meesten is sprake van een 'dubbele problematiek', zegt Proost. Of beter gezegd: een 'meervoudige'. Er zijn psychische of psychiatrische problemen, er is sprake van verslavingen en de mensen zijn, vaak juist daardr, dakloos. ,,Bijna altijd lopen er lijnen richting CAD (Consultatiebureau voor Alcohol en Drugs, red.) en riagg. Een derde van het aantal clinten is vrouw, en voor mannen n vrouwen geldt: de ernst van hun problematiek neemt toe. ,,Swiebertje bestaat niet meer'', zegt Proost. ,,Zorginstellingen kunnen die zware problematiek niet langer aan waardoor clinten letterlijk op straat belanden. Ook in Almere zie je ze nu op bankjes bivakkeren.''. Dat merken de medewerkers van crisisopvang 'Perspectief' van het Leger des Heils ook. Pal naast het nationale hoofdkwartier van het Leger in Almere Stad kunnen ze opvang bieden aan 25 mensen, maar dat zijn er structureel 32. Afgelopen jaar lag de capaciteit op 119 procent. Anders dan Arcuris biedt Perspectief geen langdurige opvang aan mensen met een psychiatrische stoornis of met verslavingen, al spelen die op de achtergrond soms mee. Perspectief helpt mensen die 'op straat staan', in principe voor een duur van zes weken. Volgens unitleider Diny de Groot zijn er opvallend veel dakloze jongeren in Almere, die in auto's en schuurtjes leven. Vaak zijn het weglopers, maar neem het geval van Peter (15), die momenteel bij Perspectief verblijft. Hij is door zijn ouders weggestrd. Peter: ,,We willen rst, zeiden ze. Ik moet ook toegeven: ik was behoorlijk agressief. Maar ja, zij waren altijd aan het werk, en ik hing op straat. En ja, dan steel je wel eens een brommertje.''. Tot De Groots clinten behoren verder ex-gedetineerden die niet aan een huurwoning kunnen komen, tienermoeders, vrouwen die volgens De Groot 'vastzitten in hun cultuur' (niet uitgehuwelijkt willen worden), maar er verblijven jaarlijks ook tien complete gezinnen die door huurschulden uit hun woning gezet zijn. Voor iedereen wordt een vooral praktische oplossing gezocht: een verwijzing naar een andere hulpinstelling of een woning. Maar voor beide staan lange rijen wachtenden. Almere heeft zich jarenlang geconcentreerd op uitbreidingen, maar heeft vergeten de zorg en opvang mee te laten groeien. Daardoor hebben instellingen als Perspectief te maken met een stagnerende doorstroom.. En dan het aanbod van huurhuizen. Overal staan in Almere de reclameborden die nieuwe wijken aankondigen, maar deze leveren voor het overgrote deel koopwoningen, terwijl er in die sector al leegstand bestaat. Huurwoningen in de sociale sector zijn niet te krijgen. Volgens de Stichting Woonburo kent Almere maar liefst 22 000 huishoudens die in aanmerkingen willen komen voor een relatief goedkope huurwoning. Daarvan zijn er 6000 actief op zoek. Maar, de wachttijd voor zo'n woning is ondanks de bouwdrift de laatste jaren alleen maar toegenomen. Een driekamerflat laat drie jaar op zich wachten, een vierkamerwoning zelfs 5,5 jaar. Als reden voor de langere wachttijd wordt vooral de stagnatie in de nieuwbouw genoemd waardoor er minder mensen 'opschuiven' en een goedkope woning achterlaten.. Dit verklaart waarom daklozen zo moeilijk kunnen terugkeren in de Almeerse samenleving, maar waarom is er eigenlijk zo'n enorme groei van daklozen in de nieuwbouwstad? Deels is de groei volgens de hulpverleners te verklaren uit het feit dat Almere een grote stad wordt, mt de bijbehorende randverschijnselen. Deels ook speelt het geringe contact tussen de burgers onderling een rol. De sociale cohesie ontbreekt in Almere, is een veelgehoorde klacht en zelfs de conclusie van een wetenschappelijk rapport dat twee jaar geleden over de groeistuipen van Almere is uitgebracht (Almere Onder, aflevering 1).. In Almere ken je je buren niet, zeggen ze bij Perspectief. Je woont er in de stad van 'komen en gaan'. Proost van Arcuris zegt dat veel inwoners van Almere van 'buiten' komen. ,,Als gezinnetje komt men de nieuwe stad in, maar als er iets gebeurt is er geen sociaal netwerk dat voor opvang zorgt. Ik hoorde laatst dat in Almere veel meer gebruik wordt gemaakt van de huisarts, vooral voor sociale problemen. Logisch, als je je buren niet kent.''. Dakloze Rudie bijvoorbeeld woonde ooit bij zijn moeder in Amsterdam-oost. Toen de binderij waar hij werkte naar Almere verhuisde, moest ook hij verkassen. Twintig jaar heeft hij zich daar uit de naad gewerkt, maar toen hij ontslagen werd en daarna door zijn schulden op straat kwam, had hij niemand meer. Wie moest hij om hulp of onderdak vragen? Zijn oude kennissen uit Amsterdam had hij uit het oog verloren, en in Almere had hij geen nieuwe vrienden kunnen maken, behalve Robbie van Robbies Roti dan.. Als de mensen van Arcuris met de ogen dicht zouden mogen fantaseren over de toekomst van de zorg in Almere, zien zij een multifunctioneel centrum voor zich, een samenwerking tussen alle hulpverleningsinstellingen die verschillende functies bieden aan iedereen die noodgedwongen op straat verkeert: inloop, dagopvang, nachtopvang, een sociaal pension, een gebruikersruimte. Alle futuristische bouwplannen ten spijt: d t zou pas vooruitstrevend zijn, n kostenbesparend. En dan niet weggestopt in een buitenwijk, maar vlakbij de plek waar de daklozen vertoeven: pal naast een stadscentrum. Maar ja, daar staat Doe Mere al.. . .
  • Vincent2 plaatst voor Restaurant Robby's Rotisnack uit Almere het volgende bericht:
    staat erbij man hendrick avercampstraat
  • Vincent plaatst voor Restaurant Robby's Rotisnack uit Almere het volgende bericht:
    Weet iemand waar Robby's roti snack naartoe is gegaan? Hij stond altijd met een kraam in Almere-stad nabij het station, maar begreep dat hij daar geen vergunning meer voor heeft? Wie weet of hij die heerlijke broodjes nu ergens anders verkoopt???